บทที่ 32

ความทรงจำนั้นเลือนหายไป

ไอรารักษาน้ำเสียงให้ราบเรียบ “ฉันจำไม่ได้แล้ว คุณเลิกกลับบ้านมากินมื้อเย็น แล้วก็เลิกให้ฉันเอาอาหารไปส่งที่ออฟฟิศ”

คำนั้นทำให้อัลฟาเซบาสเตียนเงียบไป

เขารู้ดีว่าตัวเองไปอยู่ที่ไหนมา ตั้งแต่เซรีน่ากลับมา เขาไปรับเธอหลังเลิกงานแทบทุกคืน การกินมื้อเย็นกับเธอกลายเป็นส่วนหนึ่งของกิ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ